Citrinitas

Zamanın genişlediği bir bedenin içinde, neredeyse yok denecek kadar hafif varlığıyla doğar Citrinitas. Kabuğunda sabrı biriktirir, evrenin ritmine uyumlu. Kıvrımları bir yolculuk, izleri bir geçmiş. Ve bedeninden henüz ayrılmamış ama yük de olmamış parçası: hafif, olanaksız, özgür, düşe ait bir balon. Citrinitas, henüz tamamlanmamış ama uyanmıştır. Kendi ışığını fark ettiği geçiştedir; tıpkı bir ayna gibi ışıkla yüzleşir, ışık olur. Artık hem kendine bakan göz, hem de o gözde görülendir. * Citrinitas, simyada Magnum Opus’un üçüncü evresidir: bilgelik, farkındalık, içsel potansiyelin görünür hale geldiği evredir, altın sarısı renk ile ilişkilendirilir. İçsel çözülme ile balonun ışıklı ve hafif doğası bu evrede bir olur; ayna etkisiyle parlar.